فراموشی را هرگز زمزمه نخواهم کرد

مگر می توان اولین آه سردم را به باد سپرم

............

جوانه زدن از پوسته سخت لحظه ها ؛ دردناک است

مگر می شود اولین دردم را به خواب بسپارم

...........

من هم خوانده ام که کوه با اولین سنگ آغاز می شود

اما تو سنگ نبودی ...

می دانم انسان با اولین درد آغاز می شود ...

اما کاش فقط درد بودی...!

مگر می شود اولین قدمهای احساسم را همچون سکوت

به آغوش شب بسپارم ...

..........

باور کردن سراب گاهی ؛ تنها امید زندگی در کویر داغ انتظار است

مگر می شود اولین دروغ زیبای زندگیم باور نداشته باشم...